Zeki DÜMEN

1945 - 3 Eylül 1989


1945 yılında Uşak'ın İkisaray Köyü'nde doğdu. İkisaray Köyü, öteden beri çocuklarının eğitimini önemseyen ilerici bir köydü. Zeki Dümen, eğitimini yatılı olarak sürdürdü. Öğrencilik yıllarında güreş sporu yaptı. Gerek öğrencilik yıllarının son dönemlerinde, gerekse öğretmenlik yıllarının başlangıcında zamanını, kendi deyimiyle "içki, kumar ve anlamsız kavgalar içinde sorumsuzca" geçirdi.

1976 yılından itibaren TÖB-DER örgütlülüğü içinde yer almaya başlayınca, hayatının "sorumsuzca" geçen bu evresi sona erdi. Yoğun bir okuma, düşünme dönemine giren Zeki Dümen, olanca enerjisini öğretmen hareketinin bölgedeki örgütlenmesine yöneltti.1977 yılında Uşak TÖB-DER Başkanlığı'nı üstlendi. Bu yıllarda Uşak'ın Bozkuş Köyü İlkokulu'nda müdürlük yapmaktaydı.

Kızı Hicran Dümen anlatıyor:

"Babam çocukları çok severdi; onlarla diyaloğu çok güçlüydü. İyi bir öğretmendi. Şimdi hala yanıma öğrencileri gelir.. Saygılarını, sevgilerini, ölümünden dolayı üzüntülerini belirtir giderler. İyi bir öğretmen olmakla beraber, candan, şefkat dolu bir babaydı..."

Uşak TÖB-DER Başkanlığı 12 Eylül darbesine değin sürdü. 1980 yılında tutuklandı ve 5 yıl cezaevinde kaldı. 1985 yılında cezaevinden çıkınca geçimini bostancılık yaparak kazandı.

Arkadaşı Ahmet Özpınar anlatıyor:

"Köylü çocuğu olmasının ve ailesinin de bostan üreticisi olmasının verdiği beceri ile bu işte de başarılı oldu. Bu arada içerden çıkan dostları ve demokrat öğretmen arkadaşlarıyla ilişkisini kesmedi. En büyük zevki, gelen dostlarına kavunun en iyisiyle rakı ikram etmekti."

Zeki Dümen, bostancılığın ardından kırtasiyeciliğe başladı; peşinden Cumhuriyet Kitap Kulübü'nü hizmete açtı. İlk kez imza günleri düzenleyerek çağdaş yazarları Uşak'a getirdi. Uşak'ta İnsan Hakları Derneği ve Eğit-Der'in kuruluşuna öncülük edenlerden biriydi.

Arkadaşı Ahmet Özpınar anlatıyor:

"Siyasi anlamda dost canlısı olan Zeki, darda olan arkadaşlarına da bireysel anlamda yardımcı olurdu. Özellikle o sıralar boşta gezen ve zor durumda olan dostlarının iş kurmalarında, kendisi sıkışık durumda bile olsa aldırmaz, elinden gelen yardımı yapardı. Bütün bu uğraşlara, sıkıntılara, sıkı çalışmaya zaten 12 Eylül'ün işkencehaneleri ve zindanlarında çürüyen bedeni daha fazla dayanamadı Zeki'nin..."

Zeki Dümen, 3 Eylül 1989'da geçirdiği bir kalp krizi sonucu hayata gözlerini yumdu.


Biradım Dergisi Web Grubu 2003-2004 email: web@devrimciyol.org