Özgüç TUNCAY 

1957 - 5 Kasım 1980


1957 yılında Artvin merkeze bağlı Oruçlu Köyü'nde doğdu. Küçük yaşta geçirdiği bir kaza sonucunda sağ gözünü kaybetti. İlkokulu köyünde, ortaokulu ise Artvin'de okudu. Ailesinin ve özellikle aydın bir insan olan babasının etkisiyle henüz ortaokul yıllarında sol düşüncelere yakınlık duymaya başladı.

Lise eğitimi için Ankara'daki ablasının yanına gitti ve Ankara Ticaret Lisesi'ne kayıt yaptırdı. Cesareti ve ataklığıyla, faşistlere karşı yürütülen mücadelenin etkili unsurlarından biri oldu. Ayrancı'da faşistler tarafından pusuya düşürülüp kurşunlandıysa da yara almadan kurtuldu. Okul idaresinin de dikkatini çekince Özgüç Tuncay henüz birinci yılın sonunda tasdikname aldı. Bunun üzerine Artvin'e dönerek Artvin Ticaret Lisesi'ne kayıt yaptırdı.

Bu yıllarda Artvin'de anti-faşist mücadelenin önde gelen isimlerinden biri oldu. Sudan nedenlerle sık sık tutuklanıyor, işkenceye maruz kalıyordu. Liseyi bitirdikten sonra tüm zamanını devrimci mücadeleye ayırdı. Dönemin Artvin Valisi, Özgüç Tuncay'a rastladığı yerlerde ya da bizzat yanına getirterek devrimci çalışmaları bırakması için kendisine iş teklif ederdi. Özgüç Tuncay bu tekliflere kulak asmaz, güler geçerdi.

1979 başlarında bir faşistin ölümüyle sonuçlanan bir kavgadan dolayı tutuklanıp Artvin Cezaevi'ne konuldu. İçerde uzun süre kalmadı. Arkadaşlarıyla birlikte kazdıkları 32 metrelik bir tünelden firar etti. Bir süre Artvin'in değişik bölgelerinde faaliyet gösterdikten sonra,1980 Şubatında Fatsa'ya geldi. Çamaş bölgesinde siyasi ve askeri sorumluluklar üstlendi.

Sağ gözü görmediği için bölgede 'Kör Namık' adıyla anılırdı. Faşistlerin geriletildiği her eylemin ardında onun olduğu düşünülür, "Bu işi mutlaka 'Kör Namık' yapmıştır" denirdi. Öyle ki, operasyonlardan başarısızlıkla dönen askerlerin bile "çatışmada Kör Namık da vardı" bahanesine sığındıkları söyleniyordu.

12 Eylül'den sonra arananlar listesinin başındaydı. Devrimci çalışmalar dışındaki zamanını sığınakta geçiriyordu. Önceleri Aslancami Köyü yakınlarındaki bir sığınakta kalırken, Bolu Komando Tugayı'nın bölgeye gelip operasyonlara başlamasından sonra, yer değiştirip Yalvaç Köyü üzerindeki Kurşunçal ormanındaki bir sığınağa yerleşti.

5 Kasım 1980 tarihinde bu sığınaktayken askeri birliklerle girdiği silahlı çatışmada öldürüldü.

Özgüç Tuncay'ın bulunduğu yeri askerlere gösteren kişi, bölgede, 'Tren Nuri' adıyla tanınan Nuri Aydın'dı. Devrimcilerle ilişkisi olan Nuri Aydın 4 Kasım sabahı askerler tarafından yakalanıp sorguya alındı. Nuri Aydın'a ilk olarak 'Kör Namık'ın yerini sordular. Nuri Aydın, yerini tam olarak bilmediğini ancak bölgeyi gösterebileceğini söyleyerek, askerleri Kurşunçal ormanına götürdü. Önce bölge kuşatma altına alındı, ardından karış karış aramaya başladılar. Arama sırasında bir askerin ayağı toprağa gömülünce terkedilmiş bir sığınak buldular. Kurşun ve bomba yağmuruna tutulan sığınakta kiınsenin olmadığı sonradan anlaşıldı.

Ancak bu sırada Özgüç Tuncay da çok yakınlarda başka bir sığınaktaydı. Yanında kendisine yiyecek, giyecek getiren 16-17 yaşlarında genç bir arkadaşı vardı. Silah sesleri duyulunca Özgüç Tuncay, kendi sığınağının tespit edildiğini düşünerek, yanındaki arkadaşına "Silah sesleri kesilince sen çıkıp teslim ol, ben çatışacağım" dedi. Arkadaşı itiraz ettiyse de Özgüç Tuncay sert tepki gösterdi. Bunun üzerine silah sesleri durunca, genç arkadaşı sığınaktan çıkıp teslim oldu. Böylece askerler, gerçek sığınağın yerini öğrenmiş oldular. Önce sığınağı yaylım ateşine tuttular, Özgüç Tuncay, açılan ateşe karşılık verince bu kez sığınağı bombaladılar. Sığınak tamamen tahrip olunca iyice yaklaşıp dakikalarca taradılar. Sığınağa girdiklerinde Özgüç Tuncay'ın delik deşik olmuş cesediyle karşılaştılar.
Cunta güçleri, Özgüç Tuncay'ın gerçek kimliğini bilmiyorlardı. Kamuoyuna yapılan açıklamada onun MLSPB yöneticisi 'Kerim Mete Sonatılgan' olduğu açıklandı. Böyle sanıyorlardı. Fatsa Belediye Mezarlığına gömdüler. Daha sonra ablası cenazesine sahip çıktı ve onu buradan çıkartıp Artvin'e götürdü.

 


Biradım Dergisi Web Grubu 2003-2004 email: web@devrimciyol.org