Sınıflar mücadelesinin yeniden yükselmeye başlamasının bir sonucu olarak, 12 Mart sonrasının olağanüstü karışıklık ve dağınıklık ortamından uzaklaşıyoruz. Bir yenilgi sonrasının yılgınlık, teslimiyet, kararsızlık ve teorik bulanıklığının sağ eğilimleri güçlendiren ortamını yaşadık.

Şimdi sınıflar mücadelesinin yeniden yükselmeye başlamasıyla yenilgi sonrasının bozuma uğratıcı etkilerinden uzaklaşıldıkça yeni bir dönemin unsurları da ortaya çıkıyor. Bu, bir önceki dönemin (ayrışma eğiliminin) zıddı sayılabilecek bir saflaşma eğilimidir.

Şüphe yok ki, Devrimci Hareket açısından toparlanma ve birlik sorunu yine gündemdedir. Bu sorun işçi sınıfının siyasi iktidar mücadelesinin bir aracı olarak savaşçı partisinin yaratılması sorunudur. Bu koşullarda işçi sınıfının bağımsız siyasi hareketinin yaratılması görevi nasıl kavranmalıdır? Biz bu sorun karşısındaki görevlerimizi nasıl kavradığımızı "partileşme süreci"ni ne şekilde ele aldığımızı DEVRİMCİ YOL Bildirgesinde açıklamaya çalıştık.

Proletarya partisi ideolojik - politik ve örgütsel bir bütünlük taşır. Tek başına ideolojik birlik de yeterli değildir. Ama proletarya partisi her şeyden önce Marksist-Leninist bir ideolojik temel üzerinde yükselebilir.

İdeolojik mücadelenin önemi bu bağlam içinde kavranmalıdır. Devrimci Hareketin birliğine giden yol ideolojik birlikten geçer, ideolojik birlik ise ideolojik mücadeleden.

Partileşme süreci bilinçli (iradi) bir mücadele süreci olarak kavranılmalıdır. İşçi sınıfının siyasi birliğinin oluşturulması herşeyden önce bilinçli ve kararlı devrimciler tarafından yürütülecek örgütlü bir mücadele sonucunda gerçekleştirilebilir. En geniş halk yığınları içinde militan bir mücadele anlayışı ile yürütülecek örgütİü ve sistemli bir mücadele... BUGÜNÜN sorunu budur.

DEVRİMCİ YOL böyle bir anlayışa hizmet etmeye çalışan bir araç olacaktır. Böylesi bir anlayışın gerekli kıldığı görevlerden sadece bir kısmını yerine getirmeye çalışan bir araç...

Bu doğrultuda, karşı karşıya bulunduğumuz siyasi sorunlara çözümler getirmeye, Türkiye devriminin teorik sorunlarına açıklık kazandırmaya çalışacaktır.

Burada bir sorun üzerinde kısaca durmak istiyoruz. Bugün ülkemizde ideolojik mücadele sorunu da gruplararası bir laf yetiştirme, bir düello olarak çarpıtılmaktadır. Bu çarpıtma içinde bulunduğumuz teorik keşmekeşi kronikleştirmektedir. Bu bakımdan olur olmaz sataşma ve karalamalarla uğraşmayacağız. Devrimciler mevcut şartlar ve objektif sosyal gelişme tarafından önemli bir siyasi muhtevaya bürünen sorunlarla uğraşırlar. Bu bakımdan öyle her önüne gelenin boş bir vaktinde eline geçirdiği kitaplardan çıkarıp ortaya attığı sorunlarla uğraşılmamalıdır. Yoksa gerçekten, "bir tek budala bir düzine akıllının içinden çıkamayacağı kadar soru sorarak ortalığı birbirine katabilir!"

Tabii böyle bir yayın bugünkü sorunlarımızın sadece bir yanıyla ilgilidir. (Gerçekte öyle olmak zorundadır da.) Kağıt üzerindeki yazılar ne kadar doğru olursa olsun orda kaldığı sürece hiçtir. Ordan ötesi ise hayatın canlı pratiğine aittir. Ve orda fikirler ancak yığınların elinde bir maddi güç haline geldiği zaman gerçek bir değer kazanırlar. O halde Devrimci Yol gerçek hayatın içinde, emperyalizme ve faşizme karşı işçi sınıfı ve emekçi halkların kurtuluş mücadelesi için savaşanlar tarafından çizilecektir.