Yükselen halk muhalefetini kanla terörle geriletme çabasında olan faşizmin emellerinin gerçekleşemeyeceğini devrimciler kanları pahasına kanıtlıyor. Yüzlerce devrimcinin ölmesi, saflarda yılgınlık yaratmıyor. Tam tersi büyüyen bir çığ gibi anti faşist hareket gelişiyor ve saflar daha bir sıklaşıyor. Ahmet arkadaşın öldürülmesinden sonra DEVRİMCİ GENÇLİK çeşitli okullarda boykotlar gündeme getirerek protesto etti. 22 Haziran günü Ahmet Aytaç için Ok Meydanı’ndan Cağaloğlu’na kadar süren bir yürüyüş yapıldı. Sabah 11’den öğleden sonraya dek devam eden yürüyüşten önce Ahmet’in öğrencisi olduğu GMYO’nda, ablası Gülender Aytaç’ın da katıldığı bir basın toplantısı yapıldı.

Bu toplantıda faşizmi ve faşist cinayetleri teşhir eden konuşmalar yapıldı.

Polisin cenazeyi tehdit ve baskıyla gömdürdüğü açıklandı. Ahmet arkadaşın ablası polisin bu tutumunu şiddetle protesto etti. DEVRİMCİ-GENÇLİK Genel Sekreteri Bülent Uluer de yaptığı açıklamada, "ölen arkadaşımızın kanı devrim yolunu aydınlatacaktır" dedi. Uluer kısaca şunları söyledi: "Her geçen gün bir kez daha anlaşılmaktadır ki, devrimcilerin mücadelesini hiç bir güç ve provokasyon önleyemeyecektir. Her ölen devrimcinin arkasından on’lar, yüzler, bin’ler yetişmektedir. Dünyanın her yerinde olduğu gibi yurdumuzda da zafer işçi sınıfının olacaktır." Uluer daha sonra, suç üstü yakalanan kaatillerin bir an önce kamu oyuna duyurulmasını istedi.
Beş binden fazla devrimcinin katıldığı yürüyüş boyunca sık sık "AHMET’İN KATİLİ, OLİGARŞİ" şeklinde slogan atıldı.

Yürüyüşte ağzı açık bir tabut omuzlar üzerinde taşındı. Tabut omuzlara alınmadan önce, poIisin Ahmet Aytaç’ın cenazesini kaçırdığı ve bugüne kadar öldürülen bütün devrimcilerin bu tabutta olduğu kabul edilerek yürüneceği belirtildi. Tabutun en önde taşındığı kortejde, tabutun hemen arkasında Ahmet arkadaşın büyük bir resmi ablası tarafından taşındı. Onun arkasında ise daha önce faşistlerce öldürülen aynı okul öğrencilerinden Cezmi Yılmaz, Halit Pelitözü ve Çiğdem Yıldır’ın resimleri yer aldı. Yürüyüş boyunca "Kaatil Oligarşi, Mahir-Hüseyin-Ulaş Kurtuluşa Kadar Savaş, Tek Yo1 Devrim ve Kahrolsun Faşizm" sloganları atıldı. Bu sloganlara Ahmet’in ablası da katıldı ve büyük bir dirençle yürüdü. Ahmet’in öldürüldüğü yere gelindiğinde saygı duruşunda bulunuldu. Devrimciler yürüyüş sırasında polisin engelleme girişimlerine büyük bir dirençle ve kararlılıkla karşı koydular ve polisin yürüyüşü dağıtma planını geçersiz kıldılar. Yürüyüş tamamlandıktan sonra devrim andı içildi ve yüreklerde acıyla ama dimdik bir mücadele azmiyle mücadeleye devam denildi...

İbrahim, gencecik bir militandı. Ankara’da, Devrimci Gençlik hareketinin lise çalışmalarında görev almıştı. Bu çalışmalarda faşizme karşı mücadelenin en kızgın yerinde, en ön saflarda yer alıyordu. Liselerdeki anti-faşist öğrencilerin, DEVRİMCİ-GENÇLİK üyesi LİSE-DER bünyesinde örgütlenmelerinde önder bir konuma sahipti. Bu önderliği LİSE-DER yönetiminde görev almasıyla devam etti. Aynı zamanda faşist katillerin baş hedeflerinden birisi haline de gelmişti.

19 haziran 1977 gecesi, faşist katiller karanlığın sinsiliğinde, kahbe pusularını kurdular. Devrimci kardeşimizi pusuya düşürerek, alçakça katlettiler. Onun mücadelesi devrimci gençliğe ve özel olarak liseli devrimci gençlere, önder oldu. İbrahim’in öldürülmesiyle yas tutulmadı. Onun mücadele azmi, ancak faşist katillerden hesap sorulmakla yaşatılabilirdi. İşte bu anlayışla, faşizme karşı mücadele bu doğrultuda yükseltildi, yükseltilecek. Faşistler döktükleri kanlarda boğulacaklar.