Niyazi DARI Kanlı Pazar’da çehit olan devrimcilerden sadece bir tanesi... Niyazi, Devrimci Gençlik Hareketinin kararlı militanlarından sadece bir tanesi. Gazi Eğitim’de faşist işgale karşı sürdürülen devrimci mücadelede en ön saflarda yer alan bir militan, kendisini devrim davasına adamış kararlı bir savaşçıydı o... Ankara’dan kalkıp İstanbul’a gitmişti. Devrimci Yol pankartının arkasmda yürümek için, Devrimci Gençlik pankartını taşıyabilmek için, İşçi Sınıfının birlik ve dayanışma ve mücadele gününde yüzbinlerce yurtseverle birlikte faşizme karşı omuz omuza olmanın mutluluğunu tadabilmek için. Miting alanında korkunç katliam başladığında, O yine en öndeydi; devrimci arkadaşlarıyla birlikte polislerin saldırısına karşı koyabilmek uğruna, paniği durdurabilmek uğruna ölümüne bir çabanın, onurlu bir çabanın içindeydi. Ölümü hiç düşünmeden, öldürülmekten korkmadan. Ve ölüm geldi onu buldu. Kavganın orta yerinde, bir sıra neferi gibi, mücadele bayrağını diğer yoldaşlarına devrederken sessizce verdi son nefesini...

Cenazesini memleketi olan Alanya’ya götürdüler. Onun mücadele azmi, cenaze töreninde de vurgulanmalı, faşizme karşı teslimiyeti reddeden davranışına layık bir şekilde gönderilmeliydi kara toprağa. Ne var ki ağızlarında faşizme karşı sözler geveleyen ama yüreklerinde faşizme karşı acınası bir teslimiyet taşıyan Alanya’daki CHP yöneticileri, bu son göreve bile yanaşamadılar. Polisin cenazeyi kaçırmasına vesile oldular yalnızca. Ama elbet yılgınlığa boyun eğmeyen, teslimiyeti bir zûl sayan arkadaşları, devrimci arkadaşları da vardı Niyazi’nin. Ve onlar, Niyazi’yi yüreklerinde bilinçlerinde de taşımasını bildiler. Varsın O’nun tabutunu kaçırmış olsun faşistler ve dönekler! Onlar Niyazi’nin devrimci sloganlarını da kaçıramazlardı ya! Bir baştan bir başa Alanya’da, devrimci marşlar, kavga türküleri, devrim sloganları atılarak yüründü. Binlerle. Niyazi’nin mezarı başında bir kez daha yinelendi Devrim Andı. Bir kez daha yinelendi: KAHROLSUN OLİGARŞİ - KAHROLSUN FAŞİZM - YAŞASIN MÜCADELEMİZ!